بدين سان تربت پاک آن بانوى بزرگوار اسلام قبله گاه قلوب ارادتمندان به اهل بيت(عليه‌السلام ) و دارالشفاي دلسوختگان عاشق ولايت و امامت شد. خاک قم به خاطر حضور پيکر مطهر کريمه اهل بيت(سلام‌الله‌عليها ) تقدس يافته و اين شهر به برکت حضور آن حضرت محلي امن براي مومنان واهل دل گشته است.  

 همزمان با ‎ 23ربيع‏الاول سالروز ورود پرخير و برکت حضرت فاطمه معصومه (سلام‌الله‌عليها ) به قم، مردم اين شهر روز چهارشنبه با گلباران مرقد مطهرآن حضرت، اين روز فرخنده را گرامي داشتند.

‌

دوستداران اهل‏بيت(عليه‌السلام ) در يک اقدام نمادين با حضور در مبدا ورود ايشان به قم در ميدان معصوميه و اقامتگاه موقت ايشان در "بيت النور" واقع در محله "ميدان مير" به سمت حرم مطهر فاطمه معصومه(سلام‌الله‌عليها ) حرکت و دراين مکان آيين جشن و سرور برگزار کردند.

مردم قم امروز درآغازين ساعات روز با حضور در خيابان امامزاده ابراهيم، ميدان معصوميه را گلباران کردند و با پخش شيريني و دودکردن اسپند در حرکتي نمادين شترهاي آذين بندي شده و کجاوه‌ها را به ‌سمت حرم مطهر حرکت دادند. حرکت اشتران و نواختن طبل هاي" شيپوري" حال و هواي روحاني به اين محفل داده بود.

زنان قم نيز با حضورگسترده در محل عبادتگاه موقت حضرت معصومه(سلام‌الله‌عليها ) در بدو ورود ايشان به قم و تجمع در بيت آن بانوي بزرگوار که بنام "ستيه" معروف است، در اين محل به جشن و سرور پرداختند.

خدام آستانه مقدسه نيز در مسير ورود حضرت فاطمه معصومه(سلام‌الله‌عليها  با تقديم شاخه‏هاي گل، اين روز بزرگ را به مردم و زايران تبريک گفتند. حضرت فاطمه ملقب به "معصومه" عليها‏السلام در اول ذيقعده سال 173 هجري قمري در شهر مدينه چشم به جهان گشود.

پدرش امام هفتم شيعيان حضرت امام موسي بن جعفر(عليه‌السلام ) و مادرش حضرت "نجمه خاتون"(سلام‌الله‌عليها ) بود که به دليل پاکي و طهارت نفس به او "طاهره" مي‏گفتند. در همان سنين کودکى با مصيبت شهادت پدرگرامى خود در حبس هارون در شهر بغداد مواجه شد، لذا از آن پس تحت مراقبت و تربيت برادر بزرگوارش حضرت امام رضا (عليه‌السلام ) قرار گرفت.

حضرت معصومه(سلام‌الله‌عليها ) يکسال پس از هجرت امام رضا (عليه‌السلام ) به شوق ديدار برادر و اداي رسالت زينبي و پيام ولايت، به همراه عده اى از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حرکت کرد، در هرشهر و محلى مورد استقبال مردم واقع مى‏شد.

حضرت معصومه (سلام‌الله‌عليها ) همچون حضرت زينب(سلام‌الله‌عليها ) در طول سفر و منازل مختلف، پيام مظلوميت و غربت برادر گرامي خود را به مردم مومن و مسلمان مى‏رساند و مخالفت خود و اهل بيت(عليه‌السلام ) را با حکومت حيله گر بنى عباس اظهار مى کرد.

همزمان که کاروان آن بزرگوار به نزديکي ساوه رسيد، عده اي از مخالفان اهل‏بيت(عليه‌السلام ) که از پشتيباني حکومت برخوردار بودند، سر راه کاروان را گرفتند و با همراهان حضرت واردجنگ شده و پس از شهادت همه مردان کاروان، بنا بر نقلى حضرت معصومه (سلام‌الله‌عليها ) را نيز مسموم کردند.

حضرت معصومه (سلام‌الله‌عليها ) بر اثر اندوه فراوان و مسموميت بيمار شدند و چون ديگر امکان ادامه راه به سمت خراسان برايش مسير نبود، به لحاظ نزديکي به قم و بنا به روايتي که از پدر بزرگوارش مبني بر حضور شيعيان و دوستداران اهل‏بيت(عليه‌السلام )  در قم شنيده بود، قصد اين شهر را کردند.

بزرگان شهر قم وقتى از خبر ورود مسرت بخش حضرت معصومه (سلام‌الله‌عليها ) مطلع شدند به استقبالش شتافتند و درحالى که "موسى بن خزرج" بزرگ خاندان "اشعرى" زمام ناقه آن حضرت رابه دوش مى کشيد و عده فراوانى ازمردم پياده و سواره گرداگرد کجاوه حضرت معصومه (سلام‌الله‌عليها ) در حرکت بودند، وارد شهر مقدس قم شدند.

مرکب حضرت معصومه(سلام‌الله‌عليها ) پس از ورود به قم در محلى که امروز "ميدان مير" ناميده مى شود، درجلو منزل"موسى بن خزرج" زانو زد و افتخار ميزبانى حضرت نصيب او شد.

آن بزرگوار به مدت 17 روز در اين شهر زندگى کرد و در اين مدت در مدرسه ستيه به نام "بيت النور" که اکنون محل زيارت ارادتمندان آن حضرت است، مشغول عبادت و راز و نياز با پروردگار متعال بود.

سرانجام در روز دهم ربيع الثانى و بنا بر روايتي 12 ربع الثانى سال 201 هجرى پيش از آنکه ديدگان مبارکش به ديدار برادر روشن شود، در ديار غربت ديده از جهان فروبست و شيعيان را در ماتم خود به سوگ نشاند.

مردم قم با تجليل فراوان، پيکر پاکش را به سوى محل فعلى که در آن روز بيرون شهر و به نام "باغ بابلان" معروف بود، تشييع کردند.

بنا به روايات، همين که زمان تدفين پيکر مطهر حضرت معصومه(سلام‌الله‌عليها )فرا رسيد، ناگاه دو تن سواره نقابدار از جانب قبله نمايان شده و به سرعت نزديک آمدند و پس از خواندن نماز، پيکر پاک و مطهر آن حضرت را تدفين کردند. به گفته بعضي از علما به نظر مى رسد که آن دو بزرگوار، دو حجت پروردگار حضرت رضا (عليه‌السلام ) و امام جواد (عليه‌السلام ) باشند.

پس از مدتي "موسى بن خزرج" سايبانى از بوريا بر فراز مرقد شريف حضرت معصومه(سلام‌الله‌عليها ) ساخت تا اينکه حضرت زينب فرزند امام جواد(عليه‌السلام ) به سال 256 هجرى قمرى، اولين گنبد را بر فراز مرقد مطهر عمه بزرگوارش بنا کرد.

بدين سان تربت پاک آن بانوى بزرگوار اسلام قبله گاه قلوب ارادتمندان به اهل بيت(ع) و دارالشفاي دلسوختگان عاشق ولايت و امامت شد. خاک قم به خاطر حضور پيکر مطهر کريمه اهل بيت(س) تقدس يافته و اين شهر به برکت حضور آن حضرت محلي امن براي مومنان واهل دل گشته است.